หลังจากที่งงๆ ก่งก๋งไปเมื่อวาน

วันนี้ก็ถึงรายการไปตามนัด โอย...แต่กว่าจะออกจากบ้านได้

นั่งรถ ต่อ รถแท็กซี่ ต่อ รถใต้ดิน แล้วก็ย่ำต๊อกหาตึกหาลิฟท์แล้วก็สำนักงานอีก

ไปถึงก็เกือบจะ...เลยสิบโมง...ไปหลายนาที(นัด10โมง)

สัมภาษณ์ก็มาสายแล้ว ทำงานไม่ต้องพูดถึงใช่มะ

ไปถึงเปิดประตูเข้าไป...นี่หรือ law firm แต่ก็ทำใจไว้ก่อนแล้วอะนะ

ว่าที่นี่ก็เล็กๆ แล้วพี่ทนายวันนี้ก็อยู่คนเดียว คนอื่นหายหมด คิดดูดิ

คนเดียวที่อยู่วันนี้ เรียกเค้าว่า พี่นพแล้วกันเนอะ(เริ่มนินทาเจ้านายแต่วันแรกเลย)

พี่นพ...บอสใหญ่สุด

เริ่มกระบวนการสัมภาษณ์งาน

เป็นการสัมภาษณ์ที่ เราแทบไม่ได้พูดอะไรเลยนอกจาก "ค่ะ" "..."(ยิ้ม)

เป็นอันว่าเค้ารับเราแต่แรกแล้วแหละ

แต่ว่าพูดๆๆไป แล้ว...งานที่จะให้ดิฉันทำล่ะคะ

มันคืออะไร

แม้แต่คนพูดก็ยังไม่รู้ คนเงียบเลยต้องถามว่า เอ่อ สมัครเลขามา ต้องทำอะไรบ้างคะ

...จึงพึ่งถึงบางอ้อ ทั้งคู่ว่า อ่อ จะให้เราทำผู้ช่วยทนาย แต่สมัครมาจะทำเลขาฯก็ได้(อ่าว เป็นงั้นไป)

คำถามสำคัญ ธาตุM - Money

หลังจากเห็นสภาพที่ทำงานแล้ว...เรียกเท่าไหร่ดีหว่า

แต่ขี้เกียจหาที่อื่นแล้ว...ปากไวบอกไปว่า ซักหมื่นนึงก็พอ

พี่เค้าคงขำ เลยเพิ่มให้เป็นหมื่นหนี่ง... ... ...(รู้งี้เรียกหมื่นห้าก็ดีหรอก ธาตุ งอกอ เริ่มเข้าแทรก)

แต่ไม่เป็นไรค่ะ เลขาฯ กลับบ้านตรงเวลา ทำงานทาส เอ๊ย เอกสาร

จริงๆที่นี่ดูไม่เน้นกฎหมายเลยแฮะ มันไปทางสอนภาษาอังกฤษสำหรับนักกฎหมาย

ก็ดี เห็นเค้าบอกว่าให้เราเรียนคอร์สเค้าฟรี เย้!! แต่ว่า วันเสาร์ต้องมาทำหน้าที่ลงทะเบียนกับจัดของว่าง(งานโคด labour เลยจริงๆ)

วันนี้ไม่มีใครอยู่เลย ไม่รู้จะเรียนงานจากใคร

เลยทำงาน นิดๆหน่อยๆ(ขนาดทำนิดหน่อย ยังจะสติแตก คนโทรมาถามก็ไม่รู้อะไรเลย)

แล้วก็ขอกลับ พร้อมเริ่มงานวันจันทร์ค่า..

ปล. สรุปว่าใส่ชุดสุดเก่งที่มีอยู่ชุดเดียวไป เสื้อขาวกระโปรงเทา คงต้องไปซื้อชุดทำงานแล้วหละ

ปล2.ขากลับนั่งรถแม่ไปกินข้าว...แล้วก็สุดแสนเบื่อกับง่วงมั่ก เลยว่าจะนั่งรถเมล์กลับ แต่รถที่กลับได้ก็มีแต่รถเขียว ...เศษเหล็กวิ่งได้ยังอาย... ร้อนสุดๆ นึกสาปแช่งความห่วยของชีวิตไปครึ่งทาง อีกครึ่งนึง ไว้สำนึกว่า ลำบากไว้แหละดี จะได้ไม่หัวสูงนัก สู้งานหนัก แล้วจะสบาย เจ้าค่า...(หวังว่านะ)